در محتوای سایت جستجو کنید
و مطالب مورد نظر خود را بیابید!

ترجمه «موضوع» محور (Translation Topic-oriented) کتاب ترجمه «موضوع» محور (Translation Topic-oriented) حاصل مجموعه تلاش های دو ساله نگارنده است که برای پایان نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه فردوسی مشهد دفاع شده و اکنون پس از توصیه های فراوان و موکد پروفسور جناب آقای دکتر نادر جهانگیری برای چاپ در قالب کتاب به ثمر نشسته است. […]

ازدواج عاقلانه، زندگی عاشقانه! هر یک از غرایض انسانی به جای خود و به اندازه متعادل خود نیکوست! احساسات یکی از نعمت های بی بدیل الهی بوده است. احساسات گرچه در جای خود بسیار نیکو و پسندیده است، ولی در زمان های خیلی حساس شایسته تر همان بوده است که کاملاً تحت کنترل بوده و […]

ما از خطه ی خورشید، خورشید زاده ایم! ما ساکنان قدیم سحرگاهانیم، تاریکی را همزاد خود ندانسته ایم! ما از نیمه شب عبور کرده و منتظر طلوع بارانیم! روزی ز عرش اعلی، خورشید را باران خواهیم شد! چونکه ما خورشید باران از ازل رقم خورده ایم! ما تمامی طلوعیم، غروب در اندیشه ی ما بی […]

چاپ کتاب هایتان را به انتشارات نخعی (عان) بسپارید تا در کمترین زمان ممکن و با قیمتی باور نکردنی به زیور چاپ آراسته گردد! انتشارات نخعی (عان) در خدمت تمامی نویسندگان سراسر گیتی است. انتشارات نخعی (عان) ناشر بین المللی آثار بدیع در جهان اسلام تلفن های تماس با مدیر مسئول انتشارات نخعی (عان): ۰۹۱۵۴۱۵۶۴۱۱ […]

کوتاهی در “غدیر” “کربلا” آورد پدید!

کوتاهی در “غدیر” “کربلا” آورد پدید!

مانایی حوادث سترگ به راحتی از ذهن و خاطر انسان زدودنی نبوده است، هرگز! چطور ممکن است واقعه ای به بزرگی “غدیر خم” با گذشت تنها هفتاد روز، آری تنها هفتاد روز، از یاد و خاطرهای افراد قلم به دست و نویسندگان و ثبت کنندگان چنین واقعه ای عظیم پاک شود به طوری که با روی جای افتادن وجود نازنین پیامبر اکرم، صلی الله علیه و آله و سلم، و سپس حتی قبل از شهادت آن ذات قدسی نورانی (ص) بلافاصله به سقیفه بنی ساعده که به تعبیر امروز تالاری بود تا مردم آن قبیله (بنی ساعده) گرد هم آیند و مشورت نمایند و کارهای خود و مراسم های خودشان را برگزار کنند، بروند و هنوز این قدر صبر ننمایند تا روح ملکوتی یگانه وجود ذی جود نبی مکرّم اسلام (ص) پر بکشد و آنگاه به انتخاب جانشین روی آورند. (سقیفه از نظر واژگانی یعنی محلی که دارای سقف است.) هنوز روح از بدن حضرت مفارقت ننموده است که به سقیفه می روند و به اصطلاح جانشین یا همان “خلیفه” برمی گزینند. به کجا چنین شتابان؟ “این تذهبون؟” همه چیز شد که نمی باید می شد. بگذریم! حادثه آتش زدن در خانه نبوت و رسالت و سقط جنین (محسن شش ماهه، اولین شهید ولایت) و صورت و سیلی و رنگ نیلی و دفن و تشییع شبانه یگانه دردانه رسول اکرم (ص)، حضرت فاطمه زهراء، سلام الله علیها و آلها، هم از نشدنی ها بود که شد. قبل از آن شبانه بی بی دو عالم (س) با همراهی مولای متقیان، آقا امام علی، سلام الله علیه و آله، به در خانه های حاضران در واقعه “غدیر خم” می رفتند و گلایه می فرمودند که چرا ساکت نشسته اند و آنها اغلب می گفتند که یادشان رفته و چیزی در خاطر ندارند و یا اینکه حالا که گذشته و خلیفه انتخاب گشته دیگر شما پیگیری نکنید که اختلاف بین مسلمانان پیش می آید و اختلاف هم که امری خوبی نیست و شایسته شما هم نمی باشد و از این عذرهای بدتر از جرم!!!

آری، هفتاد روز آن قدر زیاد نیست که به این راحتی و آسانی ها از خاطرها و ذهن ها برود! کودتایی بود که از ماه های قبل برنامه ریزی شده بود. یعنی “حق السکوت” ها، رشوه ها، ترس ها و وحشت ها، راحت طلبی ها، منفعت طلبی ها، از همه مهمتر، چرکین ترین دمل “نفاق” بدنه تاریخی اسلام سر باز کرد تا چنین فاجعه ای روی ننگین خود بنماید تا کربلا رقم خورد! اگر در “غدیر خم” کوتاهی نمی شد، حوادث کوچه بنی هاشم رخ نمی داد! اگر در واقعه “غدیر خم” قصور نمی ورزیدیم، مولا امام علی (ع) ۲۵ سال خانه نشین نمی گشت که الهی بمیرم بروند و برای یهودیان کارگری کنند، چاه بکنند و …! اگر “غدیر خم” را فراموش نمی کردیم، مولا امام حسن، سلام الله علیه و آله، مسموم نمی گشت، هرگز! اگر در “غدیر” مصلحت اندیشی نمی کردیم، جنازه مولا امام حسن (ع) تیرباران نمی گردید! اگر در واقعه “غدیر خم” کوتاهی نمی شد، “کربلا” رقم نمی خورد! اگر “غدیر خم” را پاس می داشتیم، اهل البیت، صلوات الله علیهم اجمعین، سبایا نمی گشتند، هرگز! اگر به “انتصاب الهی” جلّت عظمته، در “غدیر خم” جامه ی عمل می پوشاندیم، این خاندان عصمت و طهارت (س) چهل منزل با کجاوه های آنچنانی به شام ویران شده نمی رفتند، هیچگاه! اگر به فرموده الهی، جلّ جلاله، در “غدیر خم” عمل کرده بودیم، یزیدیان و یزیدیان مسلک این همه جولان نمی دادند! اگر امر خداوند یکتای بی همتا در انتصاب رسمی و علنی مولای موحدان، آقا امیر المؤونین، علی، سلام الله علیه و آله، به “امامت” و “ولایت” در “غدیر خم” به هر دلیلی و عذری نادیده انگاشته نمی شد، بنی عباس این همه جنایات را روا نمی داشتند! اگر “غدیر خم” فراموش نمی گردید، “ظهور” این همه به تاخیر نمی افتاد! اگر …

حالا هم گرچه خیلی خیلی دیر شده است، اما باید از همین جا هم تاوان نادانی ها و عذرهای بدتر از گناه گذشتگان را جبران کنیم و “عید غدیر خم” را جلالت و شکوه هر چه فراوان تر و شایسته تر برگزار نمائیم و از همه مهمتر که این بزرگداشت را تبدیل به یک “فرهنگ غدیریه” نمائیم، همانند “فرهنگ عاشورا” و همانند “فرهنگ ظهور” و “فرهنگ انتظار”. این فقط و فقط زمان “فرهنگ سازی”هاست! هنگامه ی “فرهنگ سازی” “غدیر”، “عاشورا”، “انتظار” و “ظهور” است و بس! اگر خای نکرده در این “فرهنگ سازی ها” کوتاهی کنیم، “کربلا”های دیگری رخ خواهد نمود و “حسین”های دیگر را باید قربانی نمود!!! “کوتاهی”ها دیگر بس است! وقت تنها سخنرانی و سخنوری نیست! هنگامه ی “فرهنگ سازی” توأم با “عمل” و “تزکیه” است و بس! یک “یا علی” دیگر باید تا “ظهور”! پس، غیرتیان! از چه سبب سکوت گزیده اید که یک “یا علی!” دیگر باقی است تا صاحب مان،عجل الله تعالی فرجه الشریف المبارک و سلام الله علیه و آله، ظهور فرمایند! از عصر روز “عید اعظم غدیر خم” هر سال باید برای برگزاری مراسم “فرهنگ سازی” “دهه ی غدیریه” باید اقدام نمود تا آن زمان که “دهه عید غدیریه” تبدیل به “فرهنگ عاشورایی” شود و همانند آن “مردمی” و “مردم نهادی” گردد! مبادا “دولتی” شود که ریشه هر کدام را خواهیم زد، آن هم از بن! “فرهنگ عاشورا” به فضل و شکرانه الهی “مردمی” و “مردم نهادی” گشته است، همان چیزی که برای “عید غدیر خم” هم باید صورت پذیرد! پس، ای شیعیان مولا علی، سلام الله علیه و آله، همگی یک “یا علی!” دیگر از نوع در خیبر گشائی!

علی اکبر نخعی (عان)، خاکبوس رهپویان وصال، عارفان عامل واصل به یار، شاهدان شهد نوش بی شمار، سلام الله علیهم اجمعین!

دیدگاه خود را به ما بگویید.