در محتوای سایت جستجو کنید
و مطالب مورد نظر خود را بیابید!

ترجمه «موضوع» محور (Translation Topic-oriented) کتاب ترجمه «موضوع» محور (Translation Topic-oriented) حاصل مجموعه تلاش های دو ساله نگارنده است که برای پایان نامه کارشناسی ارشد در دانشگاه فردوسی مشهد دفاع شده و اکنون پس از توصیه های فراوان و موکد پروفسور جناب آقای دکتر نادر جهانگیری برای چاپ در قالب کتاب به ثمر نشسته است. […]

ازدواج عاقلانه، زندگی عاشقانه! هر یک از غرایض انسانی به جای خود و به اندازه متعادل خود نیکوست! احساسات یکی از نعمت های بی بدیل الهی بوده است. احساسات گرچه در جای خود بسیار نیکو و پسندیده است، ولی در زمان های خیلی حساس شایسته تر همان بوده است که کاملاً تحت کنترل بوده و […]

ما از خطه ی خورشید، خورشید زاده ایم! ما ساکنان قدیم سحرگاهانیم، تاریکی را همزاد خود ندانسته ایم! ما از نیمه شب عبور کرده و منتظر طلوع بارانیم! روزی ز عرش اعلی، خورشید را باران خواهیم شد! چونکه ما خورشید باران از ازل رقم خورده ایم! ما تمامی طلوعیم، غروب در اندیشه ی ما بی […]

چاپ کتاب هایتان را به انتشارات نخعی (عان) بسپارید تا در کمترین زمان ممکن و با قیمتی باور نکردنی به زیور چاپ آراسته گردد! انتشارات نخعی (عان) در خدمت تمامی نویسندگان سراسر گیتی است. انتشارات نخعی (عان) ناشر بین المللی آثار بدیع در جهان اسلام تلفن های تماس با مدیر مسئول انتشارات نخعی (عان): ۰۹۱۵۴۱۵۶۴۱۱ […]

وسیله شرک نیست، حکم قرآن است!

وسیله شرک نیست، حکم قرآن است!

وهابیت که همانند غده سرطانی در پیکره نازنین اسلام نفوذ و رشد یافته است، از پت خنجر می زند و از جلو نقاب دوستی دارد!!! شبهات فراوانی و بی اساسی را تاکنون مطرح نموده است که جمود فکری آنان را هرچه بیشتر آشکارتر می نماید، زیرا “از کوزه همان برون تراود که در اوست”. یکی از این شبهات این است که شیعیان چون به چهارده معصوم و اولیاء الهی، صلوات الله علیهم اجمعین، مشرک بوده و از قلمرو مسلمانی بیرون رفته اند، اما از این به اصطلاح هم کیشان باید پرسید که کدام شیعه امامی از چهارده معصومش، سلام الله و صلواته علیهم اجمعین، را پرستیده، آری، پرستیده، است یا در عرض خداوند تبارک و تعالی قرار داده است که شرک ورزیده باشد؟ بخردان پاسخ قرآن کریم را به این صراحت تمام چه می دهند، اگر دارند که به قطع و یقین ندارند در آن جمود فکری خود؟

یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَابْتَغُواْ إِلَیهِ الْوَسِیلَةَ وَجَاهِدُواْ فِی سَبِیلِهِ لَعَلَّکُمْ تُفْلِحُونَ ﴿مائده: ۳۵﴾ یعنی “اى کسانى که ایمان آورده‏اید از خدا پروا کنید و به او [توسل و] تقرب جویید و در راهش جهاد کنید باشد که رستگار شوید”

پرشسی دیگر اینکه از کدام شیعه حتی بی سواد آن پرسیده اید که آیا او مثلاً مولا امیر المؤمنین، علی بن ابیطالب، صلوات الله علیهما و آلهما، را نعوذ بالله یکی گرفته باشد و خدا بداند؟ عیب ندارد، اگر امتحان نکرده اید، بیازمائید اکنون! اما اگر همین شیعه ی بی سواد مثلاً مولا علی، سلام الله علیه، یا آقا امام رضا، علیه آلاف التحیة و الثناء، را وسیله ای برای تقرب به خداوند باریتعالی بداند و یا آبرومند پیشگاه ربوبی، جلۀ جلاله، بداند، حرف شما چیست؟ شما برادر یا خواهر گرامی اهل سنت امتحان کنید و بپرسید اگر شک دارید! کم برادران و خواهران اهل سنتی نیستند که به همین حرم های مقدس مشرف می شوند و متوسل می گردند و حاجت می گیرند و خود به چشم سر شاهد ارادت خالصانه آنان بوده ام!

آیه ی دیگر قرآن را چه می گوئید!:

اذْهَبُواْ بِقَمِیصِی هَذَا فَأَلْقُوهُ عَلَى وَجْهِ أَبِی یَأْتِ بَصِیرًا وَأْتُونِی بِأَهْلِکُمْ أَجْمَعِینَ ﴿یوسف: ۹۳﴾ یعنی “این پیراهن مرا ببرید و آن را بر چهره پدرم بیفکنید [تا] بینا شود و همه کسان خود را نزد من آورید”

آیا حضرت یوسف، علی نبینا و آله و علیه السلام، هم نعوذ بالله “مشرک” بوده است؟ اگر چنین بوده است که غیر ممکن است، چرا خداوند تبارک و تعالی قیدی از “شرک” را ذکر نفرموده است؟ پس چرا محتوا ی آیه و سیاق آن دلالت بر تایید و تمجید آن دارد؟ و گرنه اگر بوی “شرک” می داد، حقتعالی بدین اندیشه متعرض شده و آن را قطعاً مردود می شمرد!

آیه  دیگر را چه می گوئید؟

قَالُواْ یَا أَبَانَا اسْتَغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا إِنَّا کُنَّا خَاطِئِینَ ﴿یوسف: ۹۷﴾ یعنی “گفتند اى پدر براى گناهان ما آمرزش خواه که ما خطاکار بودیم”

آیا برادران حضرت یوسف، علیه السلام، هم مشرک بوده اند؟ حضرت یعقوب، پدر یوسف، علی نبینا و آله و علیهما السلام، نیز نعوذ بالله تاعلی مشرک بوده است؟ “این تذهبون”؟

آیه ی دیگر را چه می گوئید؟:

قَالَ سَوْفَ أَسْتَغْفِرُ لَکُمْ رَبِّیَ إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ ﴿یوسف: ۹۸﴾ یعنی “گفت به زودى از پروردگارم براى شما آمرزش مى‏خواهم که او همانا آمرزنده مهربان است”

نعوذ بالله حضرت یعقوب هم مشرک بود که به تعبیر کاملاً غلط شما این عمل شرک آلود را پذیرفته است؟ خود خداوند یکتای بی همتا چرا این آیات را به تحسین ذکر فرموده است؟ اگر ایرادی در این آیات می بود، آیا خود حقتعالی متذکر آن قسمت شرک آلود آنان نمی شد؟ به همین راحتی؟ هم کیشان! “این تذهبون”؟ چرا آب در آسیاب دشمنان قسم خورده اسلام می ریزید شما؟ سخن آخر اینکه خداوند کریم چقدر در قرآن شریف ما را دعوت به تفکر و اندیشه فرموده است؟ آیا زمان آن نرسیده است که همین صد سال اول را اندکی بیاندیشیم؟ عمر کوتاه را سرگردانی و گمراهی چرا؟

***** “نشر نخعی” (عان) ناشر بین المللی آثار بدیع در جهان اسلام *****

www.NakhaeiPress.com / nakhaeipress@yahoo.com

09153156411 – ۰۹۳۹۴۳۰۶۴۱۱

۸۶۵۳۲۶۱ (۰۵۱۱) مشهد الرّضا (ع)

www.nakhaeipress.com

شما عزیزان نیز می توانید چکیده مقالات و پایان نامه و مطالب جالب و خواندنی خود را جهت استفاده دیگران به این سایت ارسال فرمایید تا با نام خودتان درج گردد! با سپاس (عان)

دیدگاه خود را به ما بگویید.